در لگوم ها و سایر گیاهان دولپه، کمبود نیکل در نتیجه کاهش فعالیت اوره آز و سپس در مسمومیت اوره، به صورت نکروز نوک برگچه به نمایش گذاشته میشود. (۹-۱۱) در گیاهان تثبیت کننده نیتروژن یا گیاهان رشد یافته با نیترات و امونیوم، کمبود نیکل بصورت عمومی جلوی رشد گیاه را میگیرد و همراه با گسترش نکروزه شدن نوک برگها روی برگهای سبز کمرنگ است. (۹و۱۰) (شکل ۱۴٫۱ و ۱۴٫۲ )این علایم به جمع شدن سطح سمی اوره در بافت برگ نسبت داده میشوند. در گونه های گرامینه (شکل ۱۴٫۳)، علایم کمبود از جمله کلروز شبیه به ان چیزی است که در کمبود اهن القا میشود (۱).
کلروز فاصله دار و نکروز وصله ای در برگهای جوان. کمبود نیکل همچنین در نتیجه افزایش نشاندار در گیاهان پیر و کاهش غلظت آهن بافت حاصل میشود. در تک لپه ایها و دو لپه ایها، تجمع اوره در نوک برگ مشخصه کمبود نیکل است. در مراحل اولیه یا اغازین مسمویت نیکل ، علایم مشهودی بطور ناواضح توسعه یافته، هرچند رشد ساقه و ریشه ممکن است متوقف شده باشد. مسمومیت حاد نیکل سبب علایمی میشود که با اختلافاتی به کمبود اهن شباهت دارد (کلروز فاصله دار در تک لپه ایها ،لکه لکه در دو لپه ایها) یا کمبود روی (کلروز و محدود شدن توسعه برگ) (۱و۲و۴۳ ).